والله که شهر بی تو مرا حبس است...

گفتی به ناز بیش مرنجان مرا برو

آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

حیوانی، زیاده حیوانی

 

قاب عکس ها کپک زده، روی آجرها زرد، سربازها به صف، محکم و زرد، زردی در اتاق، سایه خزیده، مار چمباتمه زده، گوشه و کنار، روی تخت نفس ها کرخت، منظم، عدد. امروز دیروز فردا، معمولی تر از این و آن که بیدار نشود هیولا.

ادامه نوشته

نیستی شاعر که تا معنای حافظ را بدانی ...

در این زمانه ی پر های وهوی لال پرست  

خوشا به حال کلاغهای قیل و قال پرست 

چگونه شرح دهم لحظه لحظه ی خود را 

برای این همه ناباور خیال پرست  

به شب نشینی خرچنگهای مردابی

چگونه رقص کند ماهی زلال پرست 

 رسیده ها چه غریب و نچیده می افتند 

 به پای هرز علفهای باغ کال پرست

رسیده ام به کمال که جز انا الحق نیست

کمال بادا برای من کمال پرست 

هنوزم زنده ام و زنده بودنم خاریست

به تنگ چشمی نا مردم زوال پرست

                                                                      علی بهمنی