افلاطون که به نوعی پدر فلسفه و اخلاق بود, مطلق گرائی جاری در فلسفه را به اخلاقیات نیز تعمیم داد, 

چنانچه در وصیتنامه خود الگو های مشخصی برای رفتار تعیین کرد و پس از او مرید و شاگرد او ارسطو به

اشاعه وتحمیل اینچنینی اخلاق به طور بی رحمانه ای ادامه داد, تا جائی که تا پیش از رنسانس جنایات و

ظلمهای بی اندازه ای به این استنادات صورت گرفت و کلیسا در رأس آن قرار داشت, امروز پس از گذشت

قرنها هنوز افلاطون ها خوب و بد را مطلق میکنند و هنوز گالیله ها در کلیسا ها ناگزیر از کتمان خود هستند



خوانده ام که هر رویدادی در دنیای فیزیک قبلأ تصویری در دنیای ذهن بوده, خوب که فکر کنیم خواهیم دید

که خیلی از کارهای زشتی رو که هرگز انجام ندادیم حداقل یک بار به آن فکر کردیم ودر دنیای ذهن آنها را

دیده ایم, یک سوال می پرسم, آیا گناه دیدن این صحنه ها کمتر از انجام دادن آنهاست است؟

برای مثال اگر همین الان مجازات قضائی و عذاب وجدان و اخلاقیات وهمچنین اعتقادات را از دنیا حذف کنیم

و در رسانه ها اعلام کنیم که قتل آزاد است, و هیچگونه مجازات و نکوهشی متوجه قاتلان نیست کسی بر

روی این سیارۀ آواره زنده باقی خواهد ماند؟




سالها پس از مطرح شدن انیشتن به خاطر عنوان کردن نسبیت دو شاگرد نخبه او به نامهای هایزنبرگ و

بوهر دو اصل عدم قطعیت و تمامیت را مطرح کردند, که امروز فیزیک کوانتم با بهره گیری از این دو اصل 

بسیاری از اتفاقات متافیزیک را توضیح میدهد, می خواندم که چون برای وجود هر موجودی حداقل یک وجود

درک کننده لازم هست پس این امکان وجود دارد که وقتی ما از شیئی غافلیم آن شئ اصلآ وجود ندارد, خاطرم

آمد که در کودکی به ساعت ها شک داشتم, و گاهی برای اینکه آنها را غافلگیر کنم ناگهان به آنها نگاه میکردم

بلکه ببینم که در غفلت من مشغول اسنراحت هستند و امروز میخوانم که درغفلت من آنها اصلأ نیستند,

می گویند وقتی شاگرد انیشتن این مطالب را بر او آشکار کرد انیشتن یک شب را تا

صبح راه میرفت وصبح گفت: ترجیح میدادم اینطور نبود چون نمی خواهم باور کنم که دنیا با ما تخته نرد

بازی می کند....




دانلود آهنگ از اینجا.

                                                                                           هادی پاکزاد  

                                                                                www.hadipakzad.com